Blij. Uit de put.

Blij. Hèhè. Ik kan de put niet meer in. In de put zitten kan niet langer; bestaat gewoon niet meer. Ik heb de afgelopen 10 jaar mezelf letterlijk uit de put geholpen. “De Put” was eerst een onpeilbare diepte in mijn wezen wat de aarde in ging, daarna kreeg het een bodem en al groeiende zag ik de bodem van de put stijgen tot de put geen put meer was.

Zelfhealing, bewustwording, bewust zijn en de wil om te veranderen, om dichter bij mijn ware essentie te komen, waren zo’n beetje de redenen waarom de put nu niet meer bestaat. En dan kom ik het volgende tegen ♥ nl. de haralijn en de wezenster.

♥ De haralijn: In gezonde toestand kan deze gezien worden als een gouden laserstraal, maar bij mij is het zilverachtig stralend. De haralijn bestaat uit drie punten namelijk:

1) Het individuatiepunt (het id-punt): Dit is een omgekeerde trechter ongeveer 1 meter boven je hoofd hier hebben we onze directe verbinding met de kosmos.
2) De zielezetel: Deze ligt net boven de hartstreek. De zielezetel ziet eruit als een prachtig doorschijnend licht van violet lichtblauw.
(De zielezetel kan verstopt raken door het ondergaan van een groot verdriet zoals het verlies van een geliefde of het sterven van een partner. De energie stagneert dan en dan kan het rouwproces niet op gang komen.) In de zielezetel vinden we ook zaken om gelukkig te zijn in kleine en grote dingen.
3) De tantien. De tantien vertegenwoordigt het wilscentrum. Vanuit dit punt hebben we de wil om ons aards leven te volbrengen. De kleur van dit punt is goud en kan tijdens een behandeling verkleuren naar helderrood. Vanuit de tantien verbind je jezelf ook met de aarde.

♥ De wezenster (‘core star’): van hieruit ontstaat de creatieve energie. De wezenster ligt 3 tot 4 cm boven de navel. De wezenster ziet eruit als een helder veelkleurig licht dat tot in de oneindigheid zich kan uitbreiden.

Als ik al de put in zou willen, dan stuit ik op de tantien en geeft het mij een ‘bounce’ naar boven naar de wezenster en voel ik alleen maar blijheid.

Vandaar. Blij.